در زندگی زخم هایی است که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می خورد ومیتراشد ، اين درد ها را نمی توان به كسی احضار كرد چون عموماً عادت دارند كه اين درد هاي باور نكردنی را جزو اتفاقات و پيشامد هاي نادر و عجيب بشمارند و اگر كسي بگويد يا بنويسد مردم بر سبيل عقايد جاری و اعتقادات خودشان سعي ميكنند با لبخند شكاك و تمسخر آميز تلقی بكنند زيرا بشر هنوز چاره و دوايی برايش پيدا نكرده
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
بله شوما درشت میفرماین
ولی درشتی درشتم که نه ولی حالا
آفرین همینجور ادامه بده همین جملاتم خوبهم
من که نمیخوام به شما زور بگم من فقط میخوام راهنماییت بکنم وگرنه دادا شوما خودت موخی من میدونم من به شوما اومیدوارم ولی یخورده جذاب تر بنویس قول میدم خودت خیلی خوشت بیاد
اوکی ما با هم دوستیم حد اقل من که هستم پس یا حق
Post a Comment